Margerite Luitwieler

beeldende kunst - poëzie - tentoonstellingen - cv - docent

Expressief

 In het werk van Margerite Luitwieler wordt het materiaal op expressieve wijze gebruikt: met slechts enkele vegen, streken en vormen bereikt deze kunstenaar een grote zeggingskracht. De emoties van de mens worden op evocatieve wijze naar voren gebracht. Het beste is dit werk te omschrijven als verstilde dynamiek, want de bewegingen die Luitwieler voor even bevriest, verhalen over intens beleefde emoties waaraan een even hartstochtelijk als ‘uit het leven gegrepen’ verhaal vooraf is gegaan. De toeschouwer krijgt slechts een fractie van de hele gebeurtenis te zien maar Margerite Luitwieler beeldt net dat ene moment af dat zo sprekend is dat elke volgende verfstreek of elk toegevoegd detail overbodig zou zijn. 

Drs. Roos van Put, kunsthistoricus

Recensent Hedendaagse Beeldende Kunst, Haagse Courant

 Het werk van beeldend kunstenaar Margerite Luitwieler ontstaat intuïtief.

Terugkerende thema’s in haar werk zijn de rauwheid van het bestaan, de pijn van de medemens maar ook de  behoefte aan troost en tederheid. Dit leidt tot een aantal krachtige en navrante beelden, zoals b.v. het kind met de bokshandschoenen en de vogelmens, die zich als het ware op het netvlies branden en die men niet zo makkelijk meer vergeet.

Luitwieler weet hiermee alle cliche’s wat betreft de uitbeelding van leed en agressie te vermijden. Zij is erin geslaagd haar persoonlijke ervaringen om te zetten in tekeningen, die niet alleen de kern van haar persoonlijk beleven raken, maar dit tevens overstijgen en die zo tot zinnebeelden worden van algemene menselijke emoties.

De belgische kunstenaar Jan Fabre zei het al:

“Wij kunstenaars zijn een uitstervend ras. Wij moeten tovenaars blijven die met liefde en warmte de toeschouwer kunnen veranderen in een wild zwijn of in een kalm lammetje, hem genezen of hem op het juiste moment ziek maken, zodat hij voelt dat hij nog een lichaam en een hart heeft.”

 Madelon Broekhuis, kunsthistoricus

Margerite Luitwieler (1960) begon haar opleiding aan de Academie der Beeldende Kunsten in Kampen in 1981 en voltooide deze in 1986. Aansluitend volgde zij de opleiding aan de Rijksakademie te Amsterdam. Gedurende haar academiejaren kreeg zij onder andere les van Ansuya Blom, Eli Content en Jacques Snijder. In 2004 voltooide zij de opleiding DBB (Didactische Bijscholing Beeldend kunstenaars).
Haar schilderijen zijn onder meer aangekocht door de gemeente Delft en de gemeente Amsterdam en bevinden zich in diverse kunstcollecties (o.a. CLB, Otto L. Schaap).

Solotentoonstellingen

Uitspraken

“ Een of andere trut schreef in de krant dat ik niet zou kunnen schilderen omdat ik geen schaduwen gebruik?!... terwijl godzijdank gebruik ik geen schaduwen.
Trouwens, ik gebruik wel schaduwen.
… en dat mijn kleuren zouden vloeken! Nou, ik hoor niks.”
Kamagurka

“ Dat is het merkwaardige, kunst kan nooit slecht zijn. Kunst is een van de weinige uitingen van de mens die de mens zelf geen kwaad kunnen doen.”
Lucebert

”Beïnvloed? Ik word voortdurend beïnvloed!”
Francis Bacon

“Toen ik Lucebert had geïnterviewd voor Playboy heb ik ‘m een aardigheidje gegeven: ‘Yo! Bum rush the show!’ van Public Enemy… ja dat begrijpt ´ie wel hoor. Een groot kunstenaar heeft een schotelantenne, een hele grote, waarop hij zoveel mogelijk kanalen tegelijk wil ontvangen … een groot vermogen om naar mensen te luisteren en ze te begrijpen. En het gaat erom ontvankelijk te blijven.”
Bart Chabot

“Het mangelt mij niet aan de ogen.“
Een oude heer op het Waterlooplein